Een huis met een verleden
Sommige huizen zijn gewoon een huis.
En sommige huizen hebben een ziel.
Het huis dat wij kochten, hoorde bij de tweede categorie.
Er was geleefd. Gelachen. Gerouwd. Gevierd.
Er hingen foto’s uit vroegere tijden. Verhalen die je bijna kon voelen wanneer je door de kamers liep. Daarna werd het een restaurant. Daarna weer een woonhuis.
"Er was veel gebeurd tussen deze muren."
Wat het extra bijzonder maakt: ik kende dit huis al als kind.
Ik kwam er vaak langs met mijn ouders.
Ik liet mijn hond uit in de buurt.
Het zat ergens achter in mijn hoofd, zonder dat ik ooit dacht dat het van mij zou worden.
En toen zag ik het ineens weer.
Ik wilde het.
Maar het moest ook goed voelen.
Water en herinneringen
We wonen aan het water.
Water geeft mij altijd een gevoel van vrijheid. Ruimte. Stroming. Leven.
Dat voelde ik buiten, maar binnen voelde het nog niet helemaal vrij.
Alsof het huis nog moest wennen aan ons.
Of misschien moesten wij nog wennen aan het huis.
Na de koop heb ik een reiniging gedaan.
Dat voelde logisch. Respectvol ook.
Een manier om te zeggen: dankjewel voor alles wat hier is geweest, en nu begint een nieuwe fase.
Maar toen we verhuisd waren en er echt woonden, voelde het nog niet af.
Ik kan niet precies uitleggen waarom.
Het was geen angst. Geen zwaarte.
Meer een subtiel gevoel van… onvoltooid.
Dus heb ik de reiniging herhaald.
Grondiger.
Met meer open hart.
Met meer tijd in voorbereiding.
En toen voelde het goed.
Jaarlijks opnieuw afstemmen
Toch herhaal ik het ieder jaar.
Niet omdat het nodig móet zijn.
Maar omdat het voor mij een moment is van bewust worden.
Waar leef ik?
Wat is er het afgelopen jaar gebeurd?
Wat wil ik meenemen? Wat mag ik loslaten?
Net zoals je jaarlijks opruimt, schoonmaakt en vernieuwt, zo stem ik ook mijn huis opnieuw af.
Dit hoeft niet voor iedereen zo te werken.
Voor mij werkt het.
Het helpt me om niet alleen in een huis te wonen, maar er echt aanwezig te zijn.
En dat verschil voel je.